ഇന്നിൻ പകലുകളെനിക്ക് ഹൃദയ നോവായി-
കാർ മേഘങ്ങൾ കീഴെ മൂടിയ
വെളിച്ചം പോൽ കടന്നു മറയവെ
കാത്തിരുന്ന പലതും നീട്ടീ മുന്നിൽ
ആഗമനത്തിലതികവും അകലെയെന്ന പോൽ
കണ്കാതുകൾ ഇരുളിൻ മൂടൽ
പൊരി മണലിൽ തുടുത്ത കനവിൽ
കരി നിഴല വീഴ്ത്തി നിതാഖത്
മരുപ്പച്ച കരളില വിരിച്ച കുളിർപ്പച്ചയിൽ
ഭീതി തൻ കൂരിരുൾ വിതറി ജവാസാത്
ഇക്കരയനങ്ങിഅക്കര നടുങ്ങി !
അക്ഷി കലങ്ങി തൃക്കരങ്ങൾ പൊങ്ങി
വിശ്വാസ മൊഴി തൊടുത്തു ഹറം സേവകൻ
ആശ്വസ പ്രഭ പരത്തി നേരിൻ വാഹകൻ
നിർവ്വിതി തൻ തെളിച്ചം കൊണ്ടു മനത്തിൽ, പക്ഷെ-
നിതാഖത്തിൻ രോദനം മുന്നിൽ പിന്നെയും ബാക്കി.

PLZ WRITE YOUR SUGGESTION
മറുപടിഇല്ലാതാക്കൂ